Norwegia

Fiordy Norwegii to głębokie, wąskie zatoki wyżłobione przez lodowce przez miliony lat — pionowe ściany klifów wznoszące się ponad 1000 metrów ze szmaragdowej wody, z wodospadami spadającymi z wysokości. Geirangerfjord (UNESCO) jest najsłynniejszy, z wodospadami Siedmiu Sióstr i Welonu Panny Młodej. Nærøyfjord (UNESCO) jest najwęższym w Europie, zaledwie 250 metrów. Sognefjord jest najdłuższy i najgłębszy (204 km, 1308 m). Zwiedzaj statkiem Hurtigruten, rejsem po fiordzie, kajakiem lub malowniczymi drogami i koleją wzdłuż brzegów. Kolej Flåmska zjeżdża 866 metrów na 20 km przez tunele i obok wodospadów.

Preikestolen — płaska granitowa półka 604 metry nad Lysefjordem, osiągana czterogodzinną wędrówką w obie strony ze Stavanger. Trolltunga — skalny język sterczący 10 metrów poziomo nad 700-metrową przepaścią, wymagająca całodzienna wędrówka na 10–12 godzin (lub nocleg w chacie DNT). Kjeragbolten — głaz zaklinowany między dwiema ścianami 984 metry nad Lysefjordem. Poza ikonami: ponad 20 000 km znakowanych szlaków utrzymywanych przez DNT, chaty górskie z ciepłymi posiłkami i łóżkami oraz allemannsretten, który pozwala biwakować niemal wszędzie.

Północna Norwegia za kołem podbiegunowym to jedno z najlepszych miejsc na świecie do obserwacji zorzy — Tromsø (Paryż Północy) jest najpopularniejszą bazą, z zorzą widoczną około 200 nocy w roku (najlepiej wrzesień–marzec w czyste, ciemne noce). Wyprawy łowców minibusem, łodzią lub skuterem zwiększają szanse. Tromsø oferuje też obserwację wielorybów (orki i humbaki listopad–styczeń), psie i reniferowe zaprzęgi oraz Katedrę Arktyczną. Nordkapp (71° N) to najdalej na północ wysunięty punkt kontynentalnej Europy — słońce o północy od końca maja do końca lipca. Svalbard (78° N, dostępny samolotem z Tromsø) oferuje niedźwiedzie polarne, wędrówki po lodowcach i całodobowe światło latem.

Archipelag Lofotów za kołem podbiegunowym to jeden z najbardziej spektakularnych krajobrazów Norwegii — poszarpane szczyty (do 1000 metrów) wznoszące się wprost z Morza Norweskiego, wioski rybackie czerwonych chat rorbu na palach, białe plaże z turkusową wodą na arktycznych szerokościach i słońce o północy od końca maja do połowy lipca. Wędrówki (Reinebringen dla kultowego widoku na Reine), surfing na plaży Unstad (arktyczny surfing — pianka niezbędna), wędkarstwo, safari z bielikami i kajakarstwo między wyspami. Suszarnie dorsza to charakterystyczny obraz. Połączone z lądem mostami i drogą E10. Nocuj w przerobionych chatach rorbu. Miesiące przejściowe (wrzesień–październik) przynoszą zorzę i jesienne barwy.

Droga Atlantycka — 8 mostów przeskakujących między wyspami nad otwartym morzem, jedna z najczęściej fotografowanych tras świata. Trollstigen — górska droga o jedenastu zakrętach, wspinająca się 850 metrów, z platformą widokową nad doliną. Kolej Bergeńska z Oslo do Bergen przecina płaskowyż Hardangervidda na 1222 metrach — jedna z najbardziej malowniczych podróży koleją w Europie (7 godzin). Kolej Flåmska zjeżdża ze stacji górskiej do fiordu przez 20 tuneli na 20 km. Hurtigruten z Bergen do Kirkenes (6 dni) zawija do 34 portów wzdłuż całego wybrzeża Norwegii — fiordów, arktycznych wysp i wiosek rybackich.

Oslo leży nad Oslofjordem, otoczone zalesionymi wzgórzami: Muzeum Muncha (Krzyk i 26 000 innych dzieł w uderzającym budynku nad wodą), nowe Muzeum Narodowe (sztuka nordycka), Park Vigelanda (212 figur z brązu i granitu Gustava Vigelanda), opera (chodzenie po pochyłym białym dachu) i Statki Wikingów na Bygdøy. Bryggen w Bergen (hanzeatyckie nabrzeże UNESCO), kolejka Fløibanen i targ rybny czynią je najbardziej klimatycznym miastem Norwegii. Trondheim ma katedrę Nidaros (największą średniowieczną budowlę Skandynawii). Stavanger to brama do Lysefjordu i Preikestolen. Wszystkie miasta są zwarte, przyjazne dla pieszych i dobrze skomunikowane sprawną (lecz drogą) komunikacją.